"शाळेच्या पायऱ्यांवर उमललेली माणुसकीची फुलं…"

 "शाळेच्या पायऱ्यांवर उमललेली माणुसकीची फुलं…"

धरणगावच्या मातीला शिक्षणाच्या सुगंधाने पुन्हा एकदा नवा गंध लाभला… महात्मा फुले हायस्कूलच्या पवित्र आवारात आज आनंदाचा, समाधानाचा आणि माणुसकीच्या प्रेमाचा वसंत फुलला.

महाराष्ट्र राज्याचे पाणीपुरवठा तथा स्वच्छता मंत्री नामदार गुलाबरावजी पाटील साहेब यांच्या वाढदिवसानिमित्त शिवसेना परिवाराने जे शैक्षणिक साहित्य वाटपाचं पवित्र कार्य केलं, ते केवळ कागदावरचे कार्यक्रम नव्हते… ते होती आयुष्य घडवण्याची एक शांत, पण ठाम सुरावट!

पी.डी. पाटील यांच्या सुरेल शब्दांनी या कार्यक्रमाची सुरूवात झाली आणि एका साध्या शाळेच्या कट्ट्यावर शिक्षणाच्या आशेचा दिवा उजळून निघाला. शाळेचे मुख्याध्यापक जे.एस. पवार अध्यक्षस्थानी बसले होते आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर दिसत होतं, त्या मदतीचा भारावलेला अभिमान.

कार्यक्रमात उपस्थित शिवसेनेचे उपजिल्हाप्रमुख पी.एम. पाटील, गटनेते पप्पूदादा भावे, शहर प्रमुख विलास महाजन, राष्ट्रीय चर्मकार संघाचे प्रदेशाध्यक्ष भानुदास विसावे, माजी उपनगराध्यक्ष विजय महाजन, धरणगाव तालुका अधिकृत पत्रकार संघाचे शहराध्यक्ष बाळू जाधव, महेंद्र (बुटा) पाटील, संजय चौधरी, धिरेंद्र पुरभे, हेमंत चौधरी, वाल्मिक पाटील, तौसिफ पटेल, संजय पवार, सोनु महाजन, अहमद पठाण, आणि उपस्थित सर्व शिवसेना सैनिकांचे प्रेम शाळेच्या प्रत्येक भिंतींना जाणवत होतं.

शाळेच्या वतीने या प्रत्येक माणुसकीच्या पुतळ्याचं पुष्पगुच्छ देऊन मनःपूर्वक स्वागत केलं गेलं.

पी.एम. पाटील आणि भानुदास विसावे यांनी आपल्या भाषणात शिवसेनेच्या कार्याला न्याय दिला . "८०% समाजकारण आणि २०% राजकारण". हे केवळ वाक्य नव्हतं… ते त्या क्षणी त्यांच्या कृतीतून विद्यार्थ्यांच्या चेहऱ्यावर उमटलेलं होतं.

माजी उपनगराध्यक्ष विजय महाजन यांनी शाळेच्या पुस्तक पेढीसाठी थेट ११,००० रुपयांचं योगदान जाहीर करून शैक्षणिक भविष्याचा मजबूत पाया रचला.

तेवढ्यात गटनेते पप्पू भावे पुढे आले आणि १०० विद्यार्थ्यांना बुट देण्याचं आश्वासन दिलं… त्यांच्या या शब्दांत केवळ मदतीचं आश्वासन नव्हतं… तर गरिबीच्या काटेरी वाटेवर प्रेमाने घालून दिलेलं मखमली पायघोळ होतं.

कार्यक्रमात १५०० वह्या वाटप झाल्या, प्रत्येक वहीत आशेचा शाईने लिहिलेला नवा अध्याय होता… शिकून मोठं होण्याचं स्वप्न होतं… आई-बाबांच्या डोळ्यात नव्या सकाळीचा उजेड होता.

मुख्याध्यापक जे.एस. पवार यांनी कृतज्ञतेच्या शब्दांत म्हणाले “शिवसेना परिवाराचं हे प्रेम आम्हा सर्वांसाठी प्रेरणा आहे. ही मदत केवळ वह्यांची, पुस्तकांची नाही… ही मुलांच्या भविष्याची मशाल आहे.”

एस.एन. कोळी यांनी मृदू पण उत्साही शब्दांत कार्यक्रमाचं सूत्रसंचालन केलं आणि व्ही.टी. माळी यांनी शब्दशः मनाच्या कोपऱ्यातून आभार मानले.

हा दिवस महात्मा फुले हायस्कूलच्या इतिहासात केवळ "साहित्य वाटपाचा दिवस" म्हणून नव्हे, तर "माणुसकीच्या प्रेमाचा दिवस" म्हणून नोंदला गेला. कोणी म्हणतं शिक्षण बदल घडवतं… पण आज त्या छोट्या वहीतून आणि पुस्तकांमधून धरणगावच्या मातीवरच माणुसकीचा इतिहास लिहिला गेला.

आज त्या मुलांच्या नजरेत एक नवा आत्मविश्वास दिसला… आणि उद्या तेच विद्यार्थी आपल्या शिक्षणाच्या बळावर जग जिंकल्यावर, कधीतरी आपल्या शाळेच्या पटांगणात उभं राहून म्हणतील “कधीकाळी कोणीतरी आमच्या पाठीवर मायेचा हात ठेवला होता…!”


© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा