वादळांमधून नवा प्रकाश....!
वादळांमधून नवा प्रकाश....!
आयुष्य म्हणजे वादळांचा एक अखंड प्रवास. प्रत्येक क्षणात काही ना काही अडथळे येतच असतात, आणि कधी कधी ते इतके धाडसाने येतात की आपला सर्व नियंत्रण गहाळ होतो. अशा परिस्थितीत त्या वादळांचा सामना कसा करावा? शांत डोक्याने, संयम ठेवून. कारण ह्या वादळांनीच आपल्या जीवनाला एक नवीन दिशा दिली आहे, असे मानून त्या वादळांच्या मागोमाग जाणे गरजेचे आहे.
आयुष्यात आलेले वादळे, दुःख, संघर्ष आणि कधी कधी आपल्याला येणारी असहायता, या सर्व गोष्टी क्षणिक आहेत. हे लक्षात ठेवा, जरी सध्या तुम्ही ज्या कठीण प्रसंगांमध्ये अडकले आहात, त्यात तुम्हाला वाटत असेल की काहीच उभं राहिलं नाही, काहीच चांगलं घडत नाही, तरीही प्रत्येक वादळाच्या शेवटी एक नवा सूर्योदय असतो. एक दिवस तो वादळ मावळेल आणि तुमच्या जीवनात सूर्याची प्रकाशोत्सव सुरू होईल. हे लक्षात ठेवा, हे ही दिवस जातातच. दुःख आणि ताण-तणावाच्या वेळी आपल्याला असं वाटतं की हे दुखणे कधीच संपणार नाही. पण त्याच दुःखातून नवा मार्ग काढण्यासाठी तुम्ही शक्तिशाली बनता. हे विसरू नका, पुढे चालत राहाणं हेच महत्वाचं आहे.
जीवनातले वाद, मतभेद, भांडणं आणि दुःख ह्यांपासून कोणीही सुटलेला नाही. प्रत्येकाच्या जीवनात त्यांचा टप्पा येतोच. पण त्यातून आपल्याला शिकावं लागतं, समजून उमजून त्याच्याशी सामोरे जावं, शांतपणे त्यावर विचार करावा. काही गोष्टी आपल्याला असं वाटत असतात की त्यावर प्रतिक्रिया देणे आवश्यक आहे, परंतु त्याच वेळी प्रतिक्रिया शांतपणे दिल्यानेच, आपण ताण कमी करतो. जितके शांत आणि संयमित असू, तितकेच आपले जीवन सुंदर आणि सोपे होईल. ह्या घटनांचा आदर करा, कारण त्या तुम्हाला जीवनातील खरा शहाणपणा शिकवतात.
तोडता लगेच येते, पण जोडता लवकर येत नाही. तुम्हाला एखादी गोष्ट तोडून टाकणे, एखाद्याशी भांडण करून नाते संपवणे किंवा दूर जाऊन उभं राहाणं सोप्पं आहे. परंतु त्या नात्यांना परत जोडणे, प्रेमाने समजून घेणे आणि पुन्हा एक नवा प्रारंभ करणे हे खूप कठीण असते. जीवन नेहमीच जोडण्यासाठीच आहे, नात्यांसाठी आहे, आपुलकी आणि प्रेमासाठी आहे. जिथे तुटलेला धागा परत जोडता येतो, तिथेच एक नवा विश्वास आणि नवा उत्साह निर्माण होतो.
वास्तविकपणे, खरं जीवन तेच आहे जे जोडले जाते, जिथे हृदय जणू एक जाड फुलांचा गुलदस्ता बनतो, प्रत्येकाने एकमेकांना प्रेम आणि विश्वास दिला असतो. ते नातं जीवनाला एक वास्तविक गोडवा, गोड संगीत, आणि प्रगतीचं संकेत देतं.
कधीच पुढे जाण्यासाठी जुने दुःख ठेवू नका. आपल्याला जरा कष्ट करायचं असतं. प्रत्येक वेळी, आम्ही आपले दुःख, कचरा आणि गडबडलेली मने ठेऊन पुढे जाऊ इच्छितो. परंतु हे दुःख मुठी बांधून सोडून, हृदयाला मोकळं करणे, आणि भविष्याची चिंता सोडून या क्षणाच्या सौंदर्याला स्वीकारणे हे खूप महत्त्वाचं आहे. अशा परिस्थितीमध्ये तुम्ही केवळ स्वतःच्या जीवनात नाही, तर इतरांच्या आयुष्यातही सकारात्मक ऊर्जा निर्माण करता.
आज ह्या क्षणात, देवाचे आभार मानायला विसरू नका. ह्या प्रत्येक अनुभवासाठी कृतज्ञता व्यक्त करा. जरी कधी कधी तुमच्या जीवनात चुकलेल्या गोष्टी असतील, तरी त्यासाठी देवाचे आभार माणून, त्या चुकांवर शिकून आणि जीवनाच्या त्या प्रत्येक कडेलोटावर एक नवा सूर जपून पुन्हा एकदा हसत पुढे जा.
आणि हे लक्षात ठेवा, तुम्ही जीवनाच्या प्रत्येक वादळाच्या मागे एक नवा उत्साह, एक नवा प्रारंभ आणि एक चांगला भविष्य लपवलेले आहे. त्याला स्वीकारा, त्यासाठी आभार माना आणि पुन्हा एकदा एक नवा अध्याय सुरु करा.
© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा