मागून बोलणाऱ्यांपेक्षा पुढे चाललेलं आयुष्य…!
मागून बोलणाऱ्यांपेक्षा पुढे चाललेलं आयुष्य…!
आपल्या मागे कोण काय बोलतं याने आपल्याला काहीच फरक पडत नाही… कारण पाठीमागचं बोलणं हे शब्दांचं नसून मानसिकतेचं प्रतिबिंब असतं.
जेव्हा एखाद्याला समोर उभं राहून बोलण्याची हिंमत नसते, तेव्हा तो माणूस मागून शब्दांचे बाण सोडतो. त्या शब्दांत सत्य कमी आणि असुरक्षितता जास्त असते.
कारण स्वतःशीच लढत असलेला माणूस दुसऱ्याच्या शांततेला खुपतो. आपली शांतता म्हणजे आपली कमजोरी नाही, तीच आपली सर्वात मोठी ताकद आहे. आणि गंमत म्हणजे, हीच शांतता अनेकांना अस्वस्थ करते.
जे लोक आपल्याबद्दल पाठीमागे बोलतात, ते प्रत्यक्षात स्वतःच्या अपयशावर पांघरूण घालण्याचा प्रयत्न करत असतात. स्वतःच्या आयुष्यातील रिकामेपण भरून काढण्यासाठी ते दुसऱ्याच्या नावाने चर्चा करतात.
कारण स्वतःच्या आरशात डोळे घालून पाहण्याचं धैर्य सगळ्यांकडे नसतं. समोर उभं राहून सत्य बोलायला छाती लागते, आणि ती छाती फार थोड्यांकडे असते.
आपण आपल्या वाटेवर चालत राहतो. कुणी टाळ्या वाजवल्या तरी, कुणी टीका केली तरी. कारण आपल्या यशाचं मोजमाप त्यांच्या चर्चांवर ठरत नाही; ते ठरतं आपल्या आत्मविश्वासावर, आपल्या चिकाटीवर आणि आपल्या मूल्यांवर. आपल्याला कमी लेखणारेच एक दिवस आपल्या प्रगतीचे मूक साक्षीदार बनतात. हेच आयुष्याचं खरं उत्तर आहे.
आपल्या आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी आपल्याला कुणाच्या मान्यतेची गरज कधीच वाटत नाही. कारण स्वतःच्या मूल्यावर ठाम उभा राहणारा माणूस अफवांच्या पलीकडे खूप पुढे निघून जातो. शब्द मागे पडतात, आणि स्वप्नं पुढे जातात.
आपल्यासमोर येऊन बोलण्याची त्यांची हिंमत नसते. हेच आपलं खऱ्या अर्थानं जिंकणं असतं. कारण जिथे भीती असते, तिथेच आपला विजय शांतपणे उभा असतो. न गाजता, न ओरडता… पण ठामपणे.आणि म्हणूनच, आपल्या मागे कोण काय बोलतं याने आपल्याला काहीच फरक पडत नाही. कारण आपण आपल्या सत्याबरोबर चालतो, आणि सत्याला कुणाच्या कुजबुजीची भीती नसते.
© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा