खरं बोलणारा माणूस कुठेच फिट बसत नाही…..!

खरं बोलणारा माणूस कुठेच फिट बसत नाही…..!

आजच्या काळात खरं बोलणं ही साधी गोष्ट उरलेली नाही. ते धाडसाचं, आणि अनेकदा मोठी किंमत मोजून मिळणारं मूल्य झालं आहे. कारण खरं बोलणारा माणूस कुठेच फिट बसत नाही. तो लोकांच्या सवयीच्या चौकटीत अडकत नाही, त्यांच्या सोयीच्या शांततेला प्रश्न विचारतो, आणि म्हणूनच नेहमी अस्वस्थता निर्माण करतो.

घरात असा माणूस अनेकदा उद्धट वाटतो.तो ओरडत नाही, आवाज वाढवत नाही, पण त्याचे शब्द स्पष्ट आणि थेट असतात.तो गोड खोट्यांपेक्षा कडू सत्याला महत्त्व देतो.तो चुका लपवत नाही; तो आरसा दाखवतो…

आणि आरसा पाहणं कुणालाच सोपं वाटत नाही.

घरात बहुतेकदा प्रेमापेक्षा शांततेला अधिक महत्त्व दिलं जातं.

सत्य बोललं की नात्यांमधील दडवलेल्या वेदना वर येतात,अधूरे प्रश्न उघड होतात.मग सत्य सांगणारा “चूक दाखवणारा” ठरतो,“प्रामाणिक” नसून “आगाऊ” ठरतो.

शांत राहणं शहाणपण मानलं जातं,आणि खरं बोलणं गैरसमजाचं कारण बनतं.

ऑफिसमध्ये तर असा माणूस आणखीच धोकादायक वाटतो.कारण तो चापलुसी करत नाही.तो माणसांबद्दल नाही, तर कामाबद्दल बोलतो.तो फायद्यांपेक्षा नीतीला महत्त्व देतो.तो अन्याय पाहून गप्प बसत नाही,

आणि म्हणूनच सिस्टिमसाठी तो धोका ठरतो.

इथे खरं बोलणं म्हणजे करिअरवर घाव घालणं असतं.

कारण असा माणूस आज तुमचं कौतुक करतो,आणि उद्या तुमची चूकही निःसंकोचपणे सांगतो.अशा लोकांवर विश्वास ठेवणं अवघड वाटतं,कारण सिस्टिमला सत्य नको असतं तिला फक्त सोय हवी असते.

म्हणूनच बहुतेक लोक शांत राहणं पसंत करतात.

समाजात तर खरं बोलणारा माणूस वेडाच वाटतो.

कारण समाजाला प्रश्न विचारणारे लोक नको असतात.

इथे मुखवटे घालून जगणं शहाणपण मानलं जातं.

इथे गप्प राहणं समजूतदारपणाचं लक्षण ठरतं,

आणि खरं बोलणं म्हणजे उद्ध्वस्त करण्याचा प्रयत्न समजला जातो.

इथे प्रश्न विचारणारा त्रासदायक ठरतो,आणि अन्याय सहन करणारा “चांगला नागरिक” बनतो.आज आपण एक विचित्र गणित स्वीकारलं आहे.शांत राहणं म्हणजे शहाणपण,आणि खरं बोलणं म्हणजे चूक.कारण शांत माणूस कुणालाही अस्वस्थ करत नाही,पण खरं बोलणारा माणूस अनेकांच्या अंतरात्म्याला हादरवतो.

शांतता टिकते,पण सत्य जखमा उघड्या करतं.खरं बोलणारा माणूस अनेकदा एकटा पडतो…पण तो स्वतःशी प्रामाणिक राहतो.तो मान खाली घालून जगत नाही,तो आरशात पाहताना लाजत नाही.तो समाजात फिट बसत नाही,पण स्वतःच्या अंतःकरणात मात्र तो योग्य ठिकाणी उभा असतो.

आणि कदाचित…हीच त्याची खरी ओळख असते.कारण इतिहासात नेहमी फिट बसणारे नाही,तर खरं बोलणारेच बदल घडवून आणतात.जगाला कदाचित खोट्यांनी आधार दिला जातो,पण जग बदलतं ते फक्त आणि फक्त खरं बोलणाऱ्यांमुळेच.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा