जर आवाज मोठा असेल तर….!

जर आवाज मोठा असेल तर….!

जर आवाज मोठा असेल, तर तो नेहमीच सत्याचा असेल असं नाही. कधी कधी तो फक्त आतल्या असुरक्षिततेचा गोंगाट असतो. मनातली भीती, शंका, अपूर्णता झाकण्यासाठी माणूस आवाज वाढवतो. कारण ज्याचं मन शांत असतं, त्याला स्वतःला सिद्ध करण्यासाठी ओरडावं लागत नाही.

शांत राहणारा माणूस कमकुवत नसतो, तो स्वतःवर विजय मिळवलेला असतो. राग, अपमान, वेदना या सगळ्यांवर नियंत्रण ठेवण्याची ताकद त्याच्याकडे असते. ओरडणं सोपं असतं, पण त्या क्षणीही शांत राहणं ही खरी हिंमत आहे. शांत माणूस हरत नाही, तो फक्त गोंगाटापेक्षा समजूत निवडतो.

ओरडून कदाचित वाद जिंकता येतो, पण नातं हरवतं. समजून बोलल्यावर मात्र मन जिंकता येतं. मोठा आवाज क्षणिक प्रभाव टाकतो, तो क्षणापुरता धडकी भरवतो. पण शांत शब्द हळूच मनात उतरतात आणि कायमचा परिणाम करून जातात. ते मनाला जखम देत नाहीत, उलट मन जोडतात.

ज्याला स्वतःवर विश्वास असतो, त्याला आपला मुद्दा पटवून देण्यासाठी आवाज वाढवावा लागत नाही. त्याचे विचार ठाम असतात, म्हणून त्याचे शब्द आपोआप प्रभावी ठरतात. अहंकारातून आलेला आवाज नातं तोडतो, दुरावा वाढवतो. पण संयमातून आलेला शब्द नातं जोडतो, विश्वास निर्माण करतो.

जे खरे असतात, ते स्वतःला सिद्ध करण्यासाठी गोंगाट करत नाहीत. त्यांची शांतताच त्यांची ओळख असते. शांततेतही ताकद असते, पण ती सगळ्यांना दिसत नाही. कारण ती ताकद दाखवण्यासाठी नसते, ती जाणवण्यासाठी असते.

आवाज कमी असला तरी विचार ठाम असतील, तर माणूस मोठा ठरतो. त्याची उंची आवाजात नसते, तर त्याच्या विचारांमध्ये असते. म्हणूनच लक्षात ठेवा.

आवाज नव्हे, तर विचार उंच असावेत.कारण आवाज क्षणभर ऐकू येतो, पण विचार मनावर कायमची छाप सोडून जातात.

©दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा