शब्द कमी,सामर्थ्य जास्त....!

शब्द कमी,सामर्थ्य जास्त....!

नम्रतेने वागणारा माणूस अनेकदा या जगात गैरसमजांचा बळी ठरतो. त्याच्या शांत शब्दांना कमजोरीचं लेबल लावलं जातं, त्याच्या संयमाला असहायतेची छाया दिली जाते. लोकांना वाटतं, जो माणूस मोठ्याने बोलतो, उद्धटपणे वागतो, समोरच्याला दबवतो तोच खरा हिम्मतवान. पण हे चित्र खरंच इतकं सोपं असतं का?

नम्रता ही भीतीतून येत नाही, ती येते आत्मभानातून. स्वतःच्या भावनांवर नियंत्रण ठेवणं, रागाच्या भरातही चुकीचं न बोलणं, दुखावलं गेलं तरीही मर्यादा न सोडणं हे सगळं प्रत्येकाला जमत नाही. ओरडणं सोपं असतं, अपमान करणं सोपं असतं; पण शांत राहून स्वतःला सावरून घेणं ही खरी कसोटी असते. कारण ज्याचं मन अस्थिर असतं, तोच माणूस सतत बाहेर गोंधळ निर्माण करतो.

उद्धटपणामागे बहुतेक वेळा असुरक्षितता लपलेली असते. “मी कमजोर दिसू नये” या भीतीपोटी माणूस कडक मुखवटा चढवतो. पण नम्र माणूस मुखवट्यां शिवाय जगतो. त्याला स्वतःला सिद्ध करण्याची घाई नसते, कारण त्याचं मन स्वतःशी शांततेत असतं.

खरं तर, सगळे संघर्ष बाहेर नसतात. अनेक लढाया आपल्या मनातच चालू असतात. आणि ज्याला स्वतःचं मन शांत करता आलं, त्याच्यासाठी बाहेरचा गोंधळ हळूहळू अर्थहीन होतो. शब्द कमी होतात, विचार स्पष्ट होतात, आणि आयुष्य थोडं हलकं वाटू लागतं. शांत मन असलेला माणूस परिस्थितीवर प्रतिक्रिया देत नाही, तर ती समजून घेतो.

नम्रता कधीच दुर्बलता नसते. ती एक खोल समज असते.स्वतःची, इतरांची आणि आयुष्याची. ती लगेच टाळ्या मिळवून देत नाही, पण ती अंतर्मनात समाधान देते. आणि जे समाधान मनात असतं, तेच माणसाला खऱ्या अर्थाने मजबूत बनवतं.

म्हणून, जर तुमची शांतता लोकांना कमजोरी वाटत असेल, तरी हरकत नाही. कारण जेव्हा तुमचं मन शांत आहे, तेव्हा जगातला कोणताही गोंधळ तुम्हाला आतून हलवू शकत नाही. आणि हीच खरी हिम्मत, हीच खरी ताकद.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा