घर उभं ठेवणारा माणूस.....!

घर उभं ठेवणारा माणूस.....!

घर चालवणारा माणूस कधीच हिरो नसतो. कारण हिरो होण्यासाठी क्षण पुरतो, पण घर चालवण्यासाठी अख्खं आयुष्य लागतं. तो फक्त जबाबदार असतो… आणि ही जबाबदारीच हळूहळू त्याची ओळख बनते.नाव, कौतुक, प्रसिद्धी यापेक्षा त्याला जास्त ओळख असते ती “सगळं सांभाळणारा माणूस” अशी.

रोजच्या गरजांसाठी स्वतःच्या इच्छा बाजूला ठेवणं त्याच्या सवयीचं होतं. नवीन कपडे, छंद, स्वप्नं, थोडा आराम सगळं तो उद्यासाठी ढकलत राहतो. पण तो उद्या कधीच येत नाही. कारण घरासाठी आजच सगळं द्यावं लागतं. हळूहळू तो स्वतःसाठी काही मागणंच विसरतो. त्याचं आयुष्य म्हणजे त्यागांची न संपणारी यादी असते, जी तो कुणाला दाखवत नाही.

कुणी त्याच्या कष्टांचं कौतुक करत नाही.कारण समाजाने ते कर्तव्य म्हणून गृहीत धरलेलं असतं.“तो तर करणारच” असं सहज म्हणून टाकलं जातं. लोक हसतात, टोमणे मारतात, कारण जबाबदारीचं ओझं त्यांच्या खांद्यावर नसतं. त्याची शांतता लोकांना कमजोरी वाटते, पण त्यांना कळत नाही की हीच शांतता घराला सावरून ठेवत असते. तो गप्प राहतो, कारण त्याला माहीत असतं शब्दांनी नाही, स्थैर्याने घर टिकतं.

तो थकतो. शरीर थकतं, मनही थकतं. कधी कधी आतून तोही मोडतो. पण तो थकवा तो चेहऱ्यावर आणत नाही. कारण घर थांबू शकत नाही. जबाबदाऱ्यांना सुट्टी नसते, आजारपण समजत नाही. स्वतःच्या वेदनांपेक्षा घराचं पोट भरणं त्याला नेहमीच जास्त महत्त्वाचं वाटतं.

त्याच्या संघर्षाला टाळ्या नसतात,फक्त अपेक्षा असतात. अपेक्षा की तो सगळं निभावेल, सगळं सांभाळेल, कधीच डगमगणार नाही. कुणी विचारत नाही की तो कसा आहे, पण सगळ्यांना खात्री असते की तो आहेच. संकट आलं की मात्र सगळे त्याच्याच दारात उभे राहतात.कारण विश्वास त्याच्यावरच असतो. तेव्हा कुणालाच त्याचे टोमणे आठवत नाहीत, आठवते ती त्याची जबाबदारी, त्याची ताकद.

घर उभं असतं कारण तो डगमगत नाही. तो पडत नाही, कारण त्याला माहीत असतं.आपण पडलो तर सगळंच कोसळेल. हिरोची भूमिका क्षणाची असते.एक प्रसंग, एक टाळी, आणि सगळं संपतं. पण जबाबदारी आयुष्यभराची असते. ती कुठे थांबत नाही, कुठे संपत नाही.

म्हणूनच घर चालवणारा माणूस गाजत नाही. त्याचं नाव कुठे झळकत नाही.पण घराचं अस्तित्व त्याच्यावर टिकलेलं असतं. त्याचं मोठेपण शब्दांत नाही, भाषणांत नाही, तर रोजच्या निभावण्यात असतं.

आणि म्हणूनच तो हिरो नसला, तरी घरासाठी तोच सगळ्यात मोठा आधार असतो.शांत… न दिसणारा… पण आयुष्यभर घराला उभं ठेवणारा.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा