माणूस रंगाने नाही, मनाने मोठा.....!

माणूस रंगाने नाही, मनाने मोठा.....!

आयुष्यात माणसाची पारख त्याच्या रंगावरून करू नये; कारण रंग हा निसर्गाने दिलेला असतो, पण स्वभाव हा संस्कारांनी घडवलेला असतो. बाह्यरूप क्षणिक असते, पण मनाची सुंदरता आयुष्यभर साथ देते.

आजही समाजात रंगाला अवास्तव महत्त्व दिले जाते. गोरेपणाला सौंदर्याची, यशाची आणि चांगुलपणाची पावती दिली जाते; तर सावळेपणाकडे कमीपणाने पाहिले जाते. पण खरंच, रंगाने माणसाचे मन मोजता येते का? चेहऱ्याची चमक त्याच्या विचारांची खोली सांगू शकते का? नाही. कारण माणसाची खरी ओळख त्याच्या वागण्यात, त्याच्या शब्दांत आणि त्याच्या कृतीत दडलेली असते.

“जर पांढऱ्या रंगावर जगाचा विश्वास असता, तर मिठानेसुद्धा जखमा भरल्या असत्या.”ही ओळ आपल्याला खोल विचार करायला भाग पाडते. पांढरे मीठ दिसायला स्वच्छ, शुभ्र असते; पण जखमेवर पडले की वेदना वाढवते. तसेच बाहेरून देखणा, गोरा दिसणारा प्रत्येक माणूस मनानेही तितकाच स्वच्छ असेलच असे नाही. कधी कधी सावळ्या रंगातही प्रामाणिकपणाचा, मायेचा आणि प्रेमाचा खजिना दडलेला असतो.

खरी सुंदरता डोळ्यांना नाही, तर मनाला दिसते. एखादी व्यक्ती मनाने मोठी असेल, तर तिचा रंग गौण ठरतो. तिच्या सहवासात आपल्याला आधार मिळतो, विश्वास मिळतो. तिच्या शब्दांत आपुलकी असते, आणि तिच्या कृतीत निस्वार्थपणा. अशी माणसं आयुष्य समृद्ध करतात.

रंगावरून केलेली पारख अनेकदा नात्यांना तडा देते. एखाद्याच्या आत्मसन्मानाला ठेच पोहोचवते. पण जेव्हा आपण एखाद्याला त्याच्या मनाने स्वीकारतो, तेव्हा खरी मैत्री निर्माण होते, प्रेम फुलते आणि विश्वास घट्ट होतो. स्वभावातील गोडवा, विचारांची प्रगल्भता आणि मनातील करुणा हाच माणसाचा खरा चेहरा असतो.

आपण झाडाची साल पाहून त्याची किंमत ठरवत नाही; आपण त्याची फळे चाखतो, त्याची सावली अनुभवतो. तसेच माणसाच्या बाह्यरूपापेक्षा त्याच्या मनाची सावली आणि स्वभावाची गोडी महत्त्वाची असते. जिथे मन स्वच्छ असते, तिथे रंगाला काहीच अर्थ राहत नाही.

म्हणून चला, आपण रंगांच्या चौकटीत माणसांना अडकवू नये. मनाच्या उंचीने, स्वभावाच्या सौंदर्याने आणि विचारांच्या विशालतेने माणसांची पारख करूया. कारण शेवटी चेहऱ्याचा रंग काळानुसार बदलतो, पण मनाने दिलेला आधार, प्रेमाने दिलेली साथ आणि स्वभावाने जिंकलेले हृदय हे आयुष्यभर लक्षात राहते.

खरी सुंदरता त्वचेत नसते, ती मनात असते. आणि जिथे मन सुंदर असते, तिथे प्रत्येक रंग फिका पडतो.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !