स्वार्थी आणि निस्वार्थतेची खरी किंमत...!

स्वार्थी आणि निस्वार्थतेची खरी किंमत...!

आयुष्यात अनेक माणसं येतात. काही लोक आपल्या आयुष्यात निस्वार्थ प्रेमाने भरभरून देतात, तर काही फक्त स्वतःच्या फायद्यासाठी येतात.स्वार्थी माणसं. आणि हे स्वार्थी माणसं येणं खूप गरजेचं आहे. कारण त्यांच्याशिवाय आपण खऱ्या निस्वार्थ माणसांची खरी किंमत कधीच जाणून घेऊ शकत नाही.

कल्पना करा, भिंतीवर एक सुंदर फोटो लावलेला आहे. फोटोची सुंदरता सर्वांना दिसते, त्याचे रंग, छटा आणि रूप पाहून सर्वजण कौतुक करतात. पण तो फोटो भिंतीवर टिकवणारा खिळा? त्याचा भार, त्याचे कष्ट, त्याचे समर्पण याचा कुणालाच आभास नसतो.आयुष्यही तसंच आहे. आपले प्रयत्न, आपली मेहनत, आपला वेळ हे सर्व अनेकदा दिसत नाही; फक्त परिणाम दिसतो. आणि या परिणामामागचा संघर्ष, झोप न सोडणारी रात्र, अपार समर्पण हे क्वचितच कुणालाच जाणवतं.

कधीकधी केलेल्या कामाचे श्रेय मिळत नाही. अनेकदा आपले प्रयत्न अनदेखे राहतात, आणि हे आपल्याला दुखावतात. पण या अनुभवांमुळेच आपण खंबीर होतो, शिस्तीत आणि संयमात शिकतो. जेव्हा एखादा निस्वार्थ माणूस आपल्यावर विश्वास ठेवतो, आपल्यासाठी काही करतो, तेव्हा आपल्याला कळते की खरी माणुसकी म्हणजे फक्त अपेक्षा न ठेवता देणे.

स्वार्थी माणसं येतात, आणि त्यांच्या अस्तित्वामुळेच आपण निस्वार्थ माणसांची खरी किंमत जाणतो. आयुष्य म्हणजे फक्त मान्यतेसाठी, प्रशंसेसाठी किंवा कौतुकासाठी जगणे नाही. आयुष्य म्हणजे आपल्या प्रेमाचे, आपल्या कष्टांचे, आपल्या निस्वार्थतेचे मूल्य जाणून घेणे आणि त्यासाठी कुणाची ओळख किंवा मान्यता आवश्यक नाही.

खऱ्या नात्यांची खरी चमक तेव्हाच दिसते, जेव्हा आपण फक्त मनाने देतो, अपेक्षा न ठेवता. आयुष्याचे सौंदर्यही तेव्हाच उलगडते.जेव्हा दिलेल्या प्रेमाचे, केलेल्या कामाचे, दिलेला आधाराचे समाधान फक्त आपल्यालाच मिळते, जरी इतरांनी त्याची किंमत ओळखली नाही.

आयुष्याची ही साधी पण खरी शिकवण अशी आहे: 

स्वार्थी माणसं येतात, निस्वार्थ माणसांची किंमत शिकवतात, आणि आपले कष्ट आणि प्रेम कायम आपल्यालाच समाधान देतात. त्यामुळे प्रत्येक अनुभव, प्रत्येक संघर्ष, प्रत्येक ओघ हे आपल्याला काहीतरी शिकवतात, आपल्याला माणूस बनवतात आणि आयुष्याचे खरे सौंदर्य समजायला मदत करतात.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा