बुद्धीची देणगी पण मनाची निवड प्रामाणिकपणा की धूर्तपणा?....!

बुद्धीची देणगी पण मनाची निवड प्रामाणिकपणा की धूर्तपणा?....!

बुद्धी ही देवाने प्रत्येकाच्या हातात ठेवलेली एक दिव्य ज्योत आहे. ती अंधारात ही मार्ग दाखवते, योग्य-अयोग्य याची जाणीव करून देते. पण त्या ज्योतीचा उपयोग प्रकाशासाठी करायचा की इतरांना जाळण्यासाठी हा निर्णय मात्र प्रत्येकाने स्वतः घ्यायचा असतो. इथेच माणसाच्या खऱ्या स्वभावाची परीक्षा सुरू होते.

काही लोक बुद्धीचा वापर करून धूर्तपणाचा मार्ग निवडतात. त्यांच्या शब्दांत गोडवा असतो, पण मनात स्वार्थ दडलेला असतो. ते परिस्थितीचा, लोकांचा, विश्वासाचा वापर करून स्वतःसाठी मार्ग काढतात. काही काळासाठी ते यशस्वी दिसतात, लोकांच्या नजरेत वर चढतात. पण त्या यशामागे एक न दिसणारा भार असतो.भीतीचा, अपराधी पणाचा आणि एकटेपणाचा. कारण विश्वास तुटला की माणूस जिंकत नाही, तर हळूहळू हरत जातो.

याच्या अगदी उलट, इमानदारीचा मार्ग निवडणारा माणूस शांतपणे, संयमाने आपला प्रवास करत असतो. त्याच्या वाटेत अडचणी येतात, कधी तो मागे पडल्या सारखा वाटतो, पण त्याचा आत्मा कधीच डगमगत नाही. कारण त्याच्याकडे एक अशी ताकद असते जी कुठल्या ही धूर्तपणापेक्षा मोठी असते.स्वतःवरचा विश्वास. तो कुणालाही फसवत नाही, त्यामुळे त्याला स्वतःपासून लपावं लागत नाही.

खरं तर, माणूस कसा घडतो हे त्याच्या संस्कारांवर, त्याच्या वातावरणावर आणि त्याच्या मनात रुजलेल्या मूल्यांवर अवलंबून असतं. काही गोष्टी शिकवल्या जातात, तर काही नकळत रक्तातच उतरतात. प्रामाणिकपणा, संवेदनशीलता आणि सत्याची साथ या गोष्टी ज्या घरात जपल्या जातात, तिथे वाढलेलं मन कधीही चुकीच्या मार्गाला सहज वळत नाही.

जीवनाच्या शेवटी, माणूस किती श्रीमंत झाला, किती यशस्वी झाला, हे महत्त्वाचं नसतं. महत्त्वाचं असतं ते त्याने कसं जगलं. धूर्तपणाने मिळवलेलं यश हे फक्त बाह्य चमक असते, पण इमानदारीने मिळवलेली शांती ही अंतर्मनाची खरी श्रीमंती असते. कारण दिवस संपताना, जेव्हा आपण स्वतःच्या डोळ्यांत डोळे घालून पाहतो, तेव्हा तिथे लाज नसावी.हेच खऱ्या आयुष्याचं यश आहे.

म्हणूनच, बुद्धी सर्वांना मिळते, पण त्या बुद्धीला योग्य दिशा देणं, माणुसकी जपणं आणि इमानदारीचा मार्ग निवडणं यातूनच माणसाची खरी ओळख घडते. हेच आयुष्याचं खरं सौंदर्य आहे, आणि हाच त्या देणगीचा योग्य सन्मान आहे.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा