सेवेच्या तेजाने उजळलेले एरंडोल त्यागातून निर्मित नेतृत्वाची कहाणी.....!

सेवेच्या तेजाने उजळलेले एरंडोल त्यागातून निर्मित नेतृत्वाची कहाणी.....!

एरंडोलसारख्या छोट्याशा शहरात घडलेली एक घटना आज केवळ स्थानिक पातळीवर मर्यादित राहिलेली नाही; ती प्रत्येक संवेदनशील मनाला स्पर्श करणारी ठरली आहे. सत्तेच्या, मानधनाच्या आणि प्रतिष्ठेच्या चर्चांनी गजबजलेल्या या काळात काही व्यक्ती आपल्या शांत, निःस्वार्थ कृतीतून समाजासमोर एक जिवंत आदर्श ठेवतात. डॉ. नरेंद्र धुडकू ठाकूर आणि डॉ. गीतांजली नरेंद्र ठाकूर या दांपत्याने आपल्या वैवाहिक आयुष्याच्या वाढदिवशी घेतलेला संकल्प हा असाच एक तेजस्वी दीप आहे, जो लोकसेवेची खरी दिशा दाखवतो.

लोकनियुक्त नगराध्यक्ष म्हणून दरमहा मिळणारे पंधरा हजार रुपये शासकीय मानधन आणि बैठक भत्ता, तसेच नगरसेविका म्हणून मिळणारा बैठक भत्ता हे सर्व स्वतःकडे न ठेवता संपूर्ण पाच वर्षे समाजकार्यासाठी अर्पण करण्याचा त्यांनी घेतलेला निर्णय हा केवळ आर्थिक त्याग नाही; तो त्यांच्या अंतःकरणातील समाजप्रेमाचा साक्षात पुरावा आहे. स्वतःच्या कुटुंबासाठी सहज वापरता येईल अशी रक्कम त्यांनी निःसंकोचपणे समाजाच्या सेवेसाठी अर्पण केली. हा निर्णय घेताना त्यांनी लाभ-हानीचा विचार केला नाही; त्यांनी विचार केला तो फक्त समाजाचा.

एरंडोल येथील “कर्मवीर अभ्यासिका” ही केवळ एक अभ्यासाची जागा नाही; ती असंख्य स्वप्नांची उबदार शिदोरी आहे. साध्या घरातील मुलं-मुली त्या शांत वातावरणात बसून मोठी स्वप्नं पाहतात. कोणाच्या डोळ्यांत अधिकारी होण्याची चमक असते, तर कोणाच्या मनात आपल्या आई-वडिलांचा अभिमान वाढवण्याची जिद्द असते. त्या स्वप्नांना योग्य प्रकाश, सुविधा आणि आधार मिळावा म्हणून आपले मानधन अर्पण करणे म्हणजे भविष्यातील पिढीच्या हातात उजेड देणे होय. एखाद्या विद्यार्थ्याला योग्य संधी मिळाली, तर त्याचं यश हे संपूर्ण समाजाचं यश ठरतं. ही जाणीव त्यांच्या कृतीतून प्रकर्षाने दिसते.

याच बरोबर त्यांनी कंत्राटी स्वच्छता कर्मचाऱ्यांचा ही मनापासून विचार केला. पहाटेच्या अंधारात झाडू हाती घेऊन शहर स्वच्छ ठेवणारे हे कर्मचारी अनेकदा दुर्लक्षित राहतात. त्यांच्या श्रमांमुळेच शहर स्वच्छ, सुंदर आणि निरोगी दिसतं. पण त्यांच्या वैयक्तिक गरजांकडे, त्यांच्या सोयीसुविधांकडे किती वेळा लक्ष दिलं जातं? डॉ. ठाकूर दांपत्याने आपल्या संकल्पातून या कर्मचाऱ्यांच्या घामाला सन्मान दिला आहे. त्यांच्या कष्टांची दखल घेतली आहे. ही केवळ मदत नाही; ही माणुसकीची ओळख आहे.

लग्नाचा वाढदिवस हा दोन हृदयांच्या नात्याचा उत्सव असतो. पण या दांपत्याने त्या दिवसाला समाजाशी असलेल्या नात्याचा अर्थ दिला. एकमेकांना भेटवस्तू देण्याऐवजी त्यांनी संपूर्ण शहरालाच भेट दिली. आपल्या वैयक्तिक आनंदाचा दिवस समाजाच्या उन्नतीसाठी अर्पण करणे, ही भावना शब्दांत व्यक्त करणे कठीण आहे. यात दिखावा नाही, घोषणाबाजी नाही; आहे ती फक्त निःस्वार्थ भावना आणि लोकांप्रती असलेली खोल बांधिलकी.

आजच्या काळात लोकप्रतिनिधींविषयी अनेक प्रश्न उपस्थित होतात. पण अशा कृती लोकांच्या मनात विश्वास पुन्हा दृढ करतात. पद म्हणजे अधिकार नव्हे, तर जबाबदारी आहे; मानधन म्हणजे लाभ नव्हे, तर समाजाच्या विश्वासाची परतफेड आहे. हे त्यांनी आपल्या आचरणातून दाखवून दिले आहे. नेतृत्व म्हणजे केवळ भाषणं नाहीत, तर कृती, संवेदनशीलता आणि त्याग आहे, हे त्यांनी जिवंत करून दाखवले.

एरंडोलसाठी हा क्षण अभिमानाचा आहे. कारण या शहरात अशी माणसं आहेत जी स्वतःपेक्षा समाजाला मोठं मानतात. त्यांचा हा त्याग पाहताना मन भरून येतं, डोळ्यांत पाणी दाटतं आणि हृदय कृतज्ञतेने ओथंबून जातं. त्यांच्या या कृतीमुळे लोकसेवेचा अर्थ अधिक व्यापक आणि पवित्र वाटू लागतो.

खरंच,अशा व्यक्तींना भेटल्यावर मनापासून वाटतं त्यांच्या गळ्यात जाऊन धन्यवाद द्यावेत. कारण त्यांनी जे केलं आहे, ते केवळ कर्तव्यपूर्ती नाही; ते प्रेम आहे, विश्वास आहे, आणि समाजासाठी जगण्याची खरी ओळख आहे. त्यांच्या त्यागातून उजळलेली ही लोकसेवेची वाट अनेकांना प्रेरणा देत राहो, हीच मनापासूनची प्रार्थना.

ही संस्कारांची परिभाषा त्यांच्या मनावर बिंबवणारे त्यांचे आई-वडील श्री धुडकु शामराव ठाकूर व शिक्षिका सौ. सुशीला धुडकू ठाकूर यांचंही योगदान मोलाचं आहे.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा