सामाजिक बांधिलकी आणि कर्तव्यनिष्ठेचा आदर्श: अशोक रामचंद्र मोरे (भोई)


सामाजिक बांधिलकी आणि कर्तव्यनिष्ठेचा आदर्श: अशोक रामचंद्र मोरे (भोई)

एरंडोल येथील अत्यंत सर्वसामान्य कुटुंबात जन्मलेले अशोक रामचंद्र मोरे (भोई) हे खऱ्या अर्थाने संघर्षातून स्वतःचा मार्ग शोधणारे एक आदर्श व्यक्तिमत्त्व आहेत. त्यांच्या वडिलांचे सालदारकीचे काम आणि कुटुंबाची हलाखीची परिस्थिती यामुळे त्यांचे बालपण खडतर गेले. मात्र, अशोकजीच्या वडिलांना शिक्षणाचे महत्त्व माहित असल्याने त्यांनी मोलमजुरी व सालदारकी करत आपल्या मुलाचे शिक्षण पूर्ण केले आणि पदवीधर झाले. यशाची वाटचाल करत असताना,त्यांनी सामाजिक कामाची आवड कधीच कमी होऊ दिली नाही.

बालपणापासूनच त्यांना समाजसेवेची गोडी लागली होती. 1990 साली जळगाव जिल्हा भोई समाजाचा जिल्हा मेळावा एरंडोल येथे घेऊन,त्यांनी आपली सामाजिक जबाबदारीची जाणीव दाखवून दिली. त्यानंतर 1989 साली,वडिलांच्या पुण्याईने आणि तत्कालीन नगराध्यक्ष मुकुंद दादा परदेशी व नगरसेवक पुंडलिक भाऊ वाल्डे यांच्या सहकार्याने त्यांना एरंडोल नगरपालिकेमध्ये जकात कारकून म्हणून नोकरी लागली. मात्र सरकारी नोकरीच्या जबाबदाऱ्या सांभाळताना त्यांनी कधीही शेती किंवा सामाजिक कामाकडे दुर्लक्ष केले नाही.

अशोकजी नगरपालिकेत नेहमीच नागरिकांच्या प्रश्नांना समाधानकारक उत्तर देतात. त्यांचे सहकार्य आणि मार्गदर्शन यामुळे अनेक नागरिकांचे प्रश्न सोडवले गेले आहेत.नगरपालिकेच्या कामगारांबद्दल ते विशेष संवेदनशील आहेत.कोणत्याही कामगारावर अन्याय होऊ नये यासाठी ते सतत प्रयत्नशील असतात. कामगारांच्या हक्कांसाठी ते नेहमीच कणखरपणे उभे राहतात.

या सर्व कामांमध्ये त्यांनी आपल्या कुटुंबाचा तितकाच सांभाळ केला. लहान भावांना शिकवून, त्यांना योग्य आधार दिला.त्यांच्या मुलांनीही शिक्षणात प्रगती केली आहे आणि ते इंजिनिअर व एम.फॉर्म्स ही पदवीधर आहेत.इतकेच नव्हे, तर त्यांच्या भावांच्या मुलांच्या शिक्षणाबाबतही ते जागरूक आहेत.यावरून त्यांच्या कुटुंबाबद्दलची बांधिलकी स्पष्ट होते.

सामाजिक कार्य करताना,अशोक मोरे हे भारतीय मजदूर संघाचे जिल्हा सहसचिव म्हणून काम करत आहेत. कामगारांच्या हितासाठी राष्ट्रीय पातळीवर काम करण्याऱ्या संघटनेत त्यांचे योगदान लक्षणीय आहे. त्याचप्रमाणे,भोई समाजाच्या जिल्हा कार्यकारणीमध्येही त्यांची सक्रिय भूमिका आहे. समाजाच्या कल्याणासाठी ते अहोरात्र झटत असतात.

अशोक रामचंद्र मोरे यांचे जीवन हे एक उदाहरण आहे की,कष्ट आणि सामाजिक बांधिलकी यांनी आपली ओळख घडवता येते.आपल्या कर्तव्यनिष्ठेने आणि समाजाप्रती असलेल्या जबाबदारीच्या भावनेने त्यांनी एक आदर्श घालून दिला आहे.त्यांच्या संघर्षमय जीवनातून मिळालेली शिकवण इतरांसाठी प्रेरणादायी ठरेल.

© शब्दांकन:दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा