मदतीच्या दिवाळीत दिसलेला परमेश्वर

मदतीच्या दिवाळीत दिसलेला परमेश्वर

दिवाळी हा प्रकाशाचा, आनंदाचा आणि समाधानाचा सण. मात्र, सगळ्यांसाठी हा सण एकाच पद्धतीने अनुभवता येतो असं नाही. कोणासाठी दिवाळी म्हणजे नवा पोशाख, मिठाई आणि फटाके, तर कोणासाठी ती फक्त पोटाची आग शांत करण्याचा प्रयत्न असतो.

तुम्ही जेव्हा त्या निरागस बालकाच्या पोटात अन्नाचा कण घातला, तेव्हा त्या क्षणी परमेश्वर स्वतः तुमच्या हातून सेवा करीत होता. त्या बालकाच्या चेहऱ्यावर दिसलेला समाधानाचा एक शांत भाव पाहून, तुमच्या हातून खरेच मोठं पुण्य घडलं. त्या लहानग्या बाळासाठी, त्याच्या कुटुंबासाठी, तुम्ही त्यावेळी देवासारखेच होता.

दिवाळीच्या या पवित्र दिवसात आपल्या पूर्वजांच्याही आत्म्याला ह्याचं समाधान वाटलं असेल. त्यांना कदाचित अभिमान वाटला असेल की त्यांच्या घरातला वारस इतका दयाळू आणि संवेदनशील आहे. तुमच्या या सेवेमुळे पितृसत्तांना निश्चितच तुम्हाला आशीर्वाद द्यावासा वाटेल, कारण त्यांच्या शिकवणीला तुम्ही खऱ्या अर्थाने न्याय दिला आहे.

या दिवाळीत जेंव्हा दिव्यांच्या प्रकाशात घर उजळून निघेल, फटाक्यांचा प्रकाश आकाशात फुलणार, त्याच वेळी त्या बालकाच्या चेहऱ्यावरचं समाधान आणि तुमच्या अंतःकरणातील दया तुमच्या पूर्वजांपर्यंत पोचेल. त्यांना अभिमान वाटेल की त्यांचा वारस इतक्या उदार अंतःकरणाचा आहे, कारण खरे पुण्य ही अशाच सेवेमध्ये असतं.

तुमची ही मदत छोटी नव्हे, तर एक महान कृती आहे. तुम्ही त्या बालकाला केवळ अन्नच नाही, तर त्याच्या आयुष्यातील एक आनंदाचा क्षण दिला आहे. तुमचं हे पुण्यकर्म तुम्हाला दिवाळीचा खरा अर्थ शिकवून जातं – तो म्हणजे मदत, प्रेम आणि माणुसकी!