खाकी वर्दीचा अभिमान: रवींद्र रामचंद्र पाटील



खाकी वर्दीचा अभिमान: रवींद्र रामचंद्र पाटील

नेरी दिगर, तालुका जामनेर येथे एका साध्या मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले रवींद्र रामचंद्र पाटील हे खाकी वर्दीच्या शौर्य, प्रामाणिकता आणि कर्तव्यनिष्ठेचे जिवंत प्रतीक होते. त्यांच्या वडिलांनी पोलीस खात्यात केलेल्या प्रामाणिक सेवेतून खाकी वर्दीला मिळालेला सन्मान त्यांच्या बालमनावर लहानपणापासूनच कोरला गेला होता. खाकी वर्दीबद्दलची ओढ आणि समाजासाठी काही करण्याची तळमळ त्यांनी मनाशी पक्की बांधली होती.

रवींद्र पाटील यांनी कठोर परिश्रम आणि सातत्यपूर्ण प्रयत्नांतून पोलीस दलात स्थान मिळवले. पोलीस दलात कार्यरत झाल्यानंतर त्यांनी आपल्या कर्तव्यदक्षतेने आणि प्रामाणिक वर्तनाने एक आदर्श अधिकारी म्हणून स्वतःची ओळख निर्माण केली. सहायक पोलीस उपनिरीक्षक या पदावर कार्यरत असताना त्यांनी अनेक कठीण प्रसंगांना तोंड दिले. 1997 साली बामणोद येथे कर्तव्य बजावत असताना त्यांच्या आणि सहकाऱ्यांवर प्राणघातक हल्ला झाला. या प्रसंगात त्यांनी अतुलनीय धैर्य दाखवत सहकाऱ्यांना वाचवण्याचा आटोकाट प्रयत्न केला. जरी त्यांच्या सहकाऱ्याला प्राण गमवावे लागले, तरी पाटील यांनी स्वतः गंभीर जखमा सहन करत आपले कर्तव्य पूर्ण केले. त्यांच्या या कृतीतून त्यांची कर्तव्यनिष्ठा आणि खाकी वर्दीबद्दलचा आदर दिसून आला.

रवींद्र पाटील फक्त एक कर्तव्यदक्ष अधिकारी नव्हते, तर ते एक आदर्श कुटुंबप्रमुख ही आहेत. त्यांनी आपल्या कुटुंबावर उत्कृष्ट मूल्यांचे संस्कार केले. त्यांचे मोठे मुलगा भुसावळ कृषी उत्पन्न बाजार समितीत कार्यरत आहेत, दुसरा मुलगा भारतीय सैन्यात देशसेवा करत आहे, तर त्यांची मुलगी महाराष्ट्र शासनाच्या अन्न व औषध प्रशासन विभागात कार्यरत आहे. त्यांच्या मुलांनी त्यांच्या प्रामाणिकतेचा आणि कर्तव्यदक्षतेचा वारसा पुढे नेला आहे.

रवींद्र पाटील यांचे आयुष्य मानवतेचा खरा अर्थ उलगडणारे होते. गरजू आणि संकटात सापडलेल्या लोकांना मदतीचा हात देणे हा त्यांचा स्थायी स्वभाव होता. त्यांनी केवळ कर्तव्यापुरतेच काम न करता समाजाच्या हितासाठी स्वतःला झोकून दिले. त्यांची साधी राहणी, निःस्वार्थ वृत्ती, आणि समाजासाठीचा त्यांचा दृष्टिकोन हे त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचे वैशिष्ट्य ठरले.

रवींद्र पाटील यांचे जीवन हे कर्तव्यनिष्ठा, प्रामाणिकता आणि माणुसकीचे मूर्तिमंत प्रतीक होते. त्यांनी खाकी वर्दीला केवळ सन्मानच दिला नाही, तर त्या वर्दीत राहून समाजसेवेचा एक आदर्श घालून दिला. त्यांचे प्रेरणादायी जीवन प्रत्येकासाठी मार्गदर्शक आहे. त्यांचे विचार आणि कार्य आपल्या आचरणात आणून समाजासाठी कार्य करणे, हीच त्यांना खरी आदरांजली ठरेल. खाकी वर्दीचा सन्मान राखणाऱ्या आणि समाजसेवेला नवा आयाम देणाऱ्या या महान व्यक्तिमत्त्वाला शतशः प्रणाम!

© शब्दांकन:दीपक पवार (संपादक)खान्देश माझा 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा