शास्त्री दांपत्य: समाजसेवेचे जाज्वल्य दीपस्तंभ


शास्त्री दांपत्य: समाजसेवेचे जाज्वल्य दीपस्तंभ

अन्नदान ही केवळ एक परंपरा नसून, ती समाजसेवेचे प्रतीक आहे. पळसदळ येथील शास्त्री इन्स्टिट्यूट ऑफ फार्मसीचे संचालक डॉ. विजय शास्त्री आणि सचिव सौ. रूपा शास्त्री यांनी अन्नदानाच्या माध्यमातून समाजसेवेचा हा वसा जपला आहे. दिनांक 15 डिसेंबर रोजी श्री साई गजानन संस्थान एरंडोलच्या सहकार्याने, एरंडोल ते शेगाव पायी वारी दरम्यान, शास्त्री दांपत्याने भाविक भक्तांसाठी अन्नदानाचे आयोजन केले.

वारी हा केवळ धार्मिक सोहळा नसून तो श्रद्धा, निष्ठा आणि परोपकाराचा महोत्सव आहे. वारीतील भाविक भक्तांना अन्नदान करताना शास्त्री दांपत्याने केवळ अन्नाचा प्रसाद दिला नाही, तर त्यात आपल्या सेवाभावी वृत्तीची प्रचीती ही दिली. यंदा वारीचे 35वे वर्ष असल्याने या उपक्रमाला अधिक महत्त्व प्राप्त झाले. हजारो भाविक भक्त दरवर्षी वारीत सहभागी होऊन शेगाव पर्यंत च्या प्रवासात आनंदाने कष्ट सोसतात. अशा स्थितीत शास्त्री दांपत्याने दिलेल्या अन्नदानाने त्यांच्या थकलेल्या शरीरांना नवसंजीवनी दिली.

डॉ. विजय शास्त्री आणि सौ. रूपा शास्त्री हे समाजसेवेचा वसा घेऊन दरवर्षी वारीच्या वेळी अन्नदानाच्या उपक्रमात सहभागी होतात. यंदाच्या उपक्रमातही त्यांची सेवावृत्ती, श्रद्धा आणि समाजासाठी काही करण्याची जिद्द स्पष्ट दिसली. वारीत सहभागी भाविक भक्तांनी या दांपत्याच्या कृतज्ञतेची प्रचिती दिली. त्यांच्या या कार्यामुळे त्यांना वारीतील हजारो भक्तांचे आशीर्वाद लाभले.

प्रसंगी शास्त्री इन्स्टिट्यूट ऑफ फार्मसीचे उपप्राचार्य डॉ. पराग कुलकर्णी, कर्मचारी प्रशांत निळे आणि विवेक पाटील यांची उपस्थिती होती. या उपक्रमाच्या यशस्वितेसाठी महाविद्यालयातील कर्मचाऱ्यांनी मेहनत घेतली. त्यांच्या एकत्रित प्रयत्नांमुळेच हा उपक्रम यशस्वीरीत्या पार पडला.

शास्त्री दांपत्याचा हा उपक्रम केवळ अन्नदानापुरता मर्यादित नाही. त्यांच्या या कार्यातून समाजसेवेचे महत्व अधोरेखित झाले आहे. समाजातील गरजूंसाठी, थकलेल्या आणि प्रवासाने दमलेल्या भाविकांसाठी मदतीचा हात पुढे करताना त्यांच्या चेहऱ्यावरील समाधान हेच त्यांच्या कार्याचे खरे फळ आहे.

अशा सेवाभावी कार्यामुळे डॉ. विजय शास्त्री आणि सौ. रूपा शास्त्री हे समाजासाठी आदर्श बनले आहेत. त्यांच्या या निःस्वार्थ कार्यामुळे समाजात एक सकारात्मक संदेश पसरला आहे. समाजसेवेचे हे दीपस्तंभ अनेकांसाठी प्रेरणा ठरतील, यात शंका नाही.

"समाजसेवेचा वसा घेऊन,
अन्नदानाने जोपासली माणुसकीची भावना,
शास्त्री दांपत्याचे हे कार्य,
दाखवते प्रेमाची आणि समर्पणाची परिभाषा."

© शब्दांकन: दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा