मनगटातील सामर्थ्य..!

मनगटातील सामर्थ्य..!

रात्र कितीही काळोखी असली तरी पहाट होणारच असते. वादळ कितीही तांडव करू दे, तरीही आकाश पुन्हा स्वच्छ होणारच असते. जीवनही असेच आहे—अडथळ्यांनी भरलेले, पण त्यांच्याशी लढून पुढे जाणाऱ्या जिद्दीने सजलेले. माझ्या मनगटात तेच सामर्थ्य आहे, जे मला कधीही थांबू देणार नाही, झुकू देणार नाही.

मी अनेकदा पडतो, अनेकदा ठेचकाळतो, पण माझ्या जखमांनी मला थांबवले तर नाहीच, उलट मला अधिक मजबूतच केले. वेदनांनी मला रडवले खरे, पण त्याच वेदनांनी मला पुढे जाण्याची प्रेरणाही दिली. मी कधीही पराजय स्वीकारला नाही, कारण माझ्या मनगटात त्या प्रत्येक वेदनेला सामोरे जाण्याची ताकद आहे.

अंधारातही उजेड शोधणारा मी…

कधी-कधी असे वाटते की सगळे संपले आहे. कोठेही आशेचा किरण दिसत नाही, मन निराशेने भरून जाते. पण अशा क्षणांना मी कधीही माझ्यावर हावी होऊ दिले नाही. कारण मला ठाऊक आहे—ही वेळ हीच माझी खरी परीक्षा आहे.

लोक म्हणतात, "काही गोष्टी शक्य नाहीत!" पण मी त्या अशक्यतेलाही शक्य करण्याची जिद्द ठेवतो. कारण माझ्या मनगटात फक्त ताकद नाही, तर अपराजित इच्छाशक्तीही आहे. मी यशाच्या दिशेने चालत राहीन, कितीही अडथळे आले तरीही थांबणार नाही.

स्वप्नांसाठी झगडणारा मी…

माझी स्वप्ने फक्त बघण्यासाठी नाहीत, तर ती सत्यात उतरवण्यासाठी आहेत. प्रत्येक वेदना, प्रत्येक अपयश माझे पाऊल थांबवू शकत नाही. रक्ताळलेले पाय, घामाने भिजलेला देह आणि डोळ्यातील प्रखर तेज—हीच माझी खरी ओळख आहे.

जेव्हा कोणी माझ्यावर हसते, तेव्हा मी मनाशी ठरवतो—"आज नाही तर उद्या, पण मी यशस्वी होणारच!" कारण मी माझ्या मेहनतीवर विश्वास ठेवतो, माझ्या सामर्थ्यावर श्रद्धा ठेवतो.

अपराजित प्रवास…

मी लढण्यासाठी आलो आहे, मी जिंकण्यासाठी झगडणार आहे. संकटे कितीही आली तरीही मी पाठी फिरणार नाही. कारण मी कुणाच्याही आधारावर उभा नाही, माझी सावलीही माझ्यासोबत आहे.

मी कितीही वेळा खाली पडलो तरीही उठणारच. कारण माझे मनगट माझ्या सोबत आहेत, माझ्या मेहनतीची ताकद माझ्या रक्तात आहे.

मी कधीच थांबणार नाही, मी कधीच हार मानणार नाही.

कारण माझ्या मनगटात अपराजित सामर्थ्य आहे!

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा