आई-वडिलांचे प्रेम – निस्वार्थ, शुद्ध आणि असीम

आई-वडिलांचे प्रेम – निस्वार्थ, शुद्ध आणि असीम

आई-वडिलांचे प्रेम म्हणजे या जगातील सर्वात पवित्र आणि निर्मळ प्रेम. या प्रेमात ना स्वार्थ असतो, ना अट. आई-वडील आपल्या मुलांसाठी आयुष्यभर जे काही करतात, ते कोणत्याही अपेक्षेशिवाय, कोणत्याही मोबदल्याशिवाय फक्त प्रेमाच्या ओढीने करतात. या नात्यात सौदा नसतो, फक्त निःस्वार्थ समर्पण असते.

लहान बाळ जन्माला येते, तेव्हा त्याला काहीच समजत नसते. पण आईच्या कुशीत जाताच ते शांत होते. तिच्या स्पर्शात एक अदृश्य माया असते, जी बाळाला सुरक्षिततेची जाणीव करून देते. तिने दिलेल्या पहिल्या घासात जितकी ममता असते, तितक्याच प्रेमाने ती रात्री बाळाच्या उशाशी जागते. स्वतः थकली तरी बाळाला झोपवते. स्वतः उपाशी राहते, पण बाळाच्या पोटात अन्न गेले आहे ना, हे पाहते. ही माया, हे प्रेम केवळ आईच देऊ शकते.

वडिलांचे प्रेमही असेच असते, पण ते कधी व्यक्त होत नाही. सकाळपासून रात्रीपर्यंत कष्ट करूनही चेहऱ्यावर थकवा न दाखवणारे, स्वतःच्या इच्छांना बाजूला ठेवून मुलांसाठी प्रत्येक क्षणी झटणारे हे वडीलच असतात. त्यांच्या प्रेमाला कधीही शब्दांची गरज लागत नाही. ते फक्त कृतीतून व्यक्त होत राहते. मुलांनी काही मागायच्या आधीच ते त्यांच्या गरजा ओळखतात. स्वतःचे सुख त्यागून मुलांसाठी पायाभरणी करतात.

आईच्या मिठीत कितीही मोठा झालेला मुलगा शहाणा होतो. तिच्या आशीर्वादात जादू असते, तिच्या स्पर्शात देवत्व असते. वडिलांचे प्रेम थोडेसे कठोर वाटते, पण त्याचा गाभा प्रेमानेच बनलेला असतो. त्यांचे कठोर शब्दसुद्धा मुलांच्या भविष्यासाठीच असतात. आई-वडिलांचे प्रेम झाडाच्या सावलीसारखे असते, जे उन्हात झाकण घालते आणि वाऱ्याच्या झुळुकीसारखे असते, जे गरमीच्या दिवसातही गारवा देऊन जाते.

कधी एक क्षण येतो, जेव्हा मोठी झालेली मुलं स्वतःच्या आयुष्यात व्यस्त होतात. आई-वडिलांना मागे सोडून ते आपल्या स्वप्नांचा पाठलाग करतात. पण हेच आई-वडील त्यांच्या सुखासाठी देवासमोर हात जोडत राहतात. स्वतःच्या अश्रूंना बाजूला ठेवून त्यांना फक्त एकच गोष्ट हवी असते – आपल्या मुलांचे हसू.

आई-वडिलांचे प्रेम कधीही कमी होत नाही, कधीही थांबत नाही. उलट, ते मुलांच्या प्रत्येक यशात आनंद साजरा करतात, त्यांच्या प्रत्येक अपयशात आधार बनून उभे राहतात. आपण त्यांच्यापासून कितीही दूर असलो, तरी त्यांच्या मनात आपली जागा कायम असते. आई-वडील आपल्यासाठी आयुष्यभर झटतात, पण शेवटी ते फक्त एवढेच अपेक्षित ठेवतात – थोडेसे प्रेम, थोडीशी साथ आणि आपला थोडासा वेळ.

या जगात सर्व काही परत मिळू शकते – पैसा, प्रतिष्ठा, यश… पण हरवलेले आई-वडील परत मिळत नाहीत. म्हणूनच, जेव्हा ते आपल्या सोबत असतात, तेव्हा त्यांची किंमत ओळखा. त्यांच्या प्रत्येक शब्दात प्रेम दडलेले असते. त्यांचे हात हातात घ्या, त्यांचे प्रेम समजून घ्या. त्यांच्यासाठी वेळ काढा. कारण एकदा जर हे प्रेम दूर गेले, तर पुन्हा आयुष्यभर त्याच्या सावलीसाठी मन आक्रंदत राहते.

आई-वडिलांचे प्रेम – निस्वार्थ, शुद्ध आणि असीम. त्याचा कधीच अंत होत नाही, ते फक्त आपल्या आयुष्यात संजीवनीसारखे राहते.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा