जिद्दीच्या पावलांवर चाललेला मेंढपाळ... एक आयपीएस झाला!

जिद्दीच्या पावलांवर चाललेला मेंढपाळ... एक आयपीएस झाला!

एका सामान्य मेंढपाळाच्या पायाखालील माळरान कोरडं, खडतर आणि उन्हाळ्याच्या झळांनी भरलेलं होतं. पण त्याच्या डोळ्यांत मात्र एक स्वप्न दाटलेलं होतं – दिल्लीच्या राजपथावरून आत्मविश्वासाने चालणाऱ्या गणवेशातील अधिकाऱ्याचं! हे स्वप्न केवळ पहायचं नव्हतं, तर ते साकार करायचं होतं... आणि आज, ज्या पाळ्यावर बसून अभ्यास केला, त्याच पाळ्यावर त्याचा सत्कार एक आयपीएस अधिकारी म्हणून होत आहे. हा केवळ एक सन्मान नाही, तर समाजासाठी नव्या विचाराची पहाट आहे – “स्वप्नं सगळ्यांनाच दिसतात, पण त्यांच्यामागे धावणाऱ्यांनाच ती गवसतात.”

बिरदेव सिद्धपा डोने – कोल्हापूर जिल्ह्यातील यमगे गावातील एका धनगर कुटुंबातील, साध्या मेंढपाळाचा मुलगा. अक्षर ओळख नसलेल्या आई-वडिलांच्या कुशीत वाढलेला हा मुलगा. जिथे शिक्षण ही चैनीची गोष्ट मानली जाते, अशा वातावरणात त्याने मात्र अभ्यासाला आपली दिशा बनवलं. मेंढ्यांसोबत डोंगर-दऱ्यांत फिरताना, उन्हातान्हात, अंगावर सावली नसताना, त्याने पुस्तकं हाती घेतली. ती पुस्तकं त्याचं भविष्य घडवत गेली.

UPSC सारखी देशातील सर्वात कठीण परीक्षा, कोचिंग क्लास नसताना, इंटरनेटची साधनं नसताना, फक्त जिद्द, मेहनत आणि अभ्यासाच्या बळावर उत्तीर्ण करणे, हीच तर खरी क्रांती आहे! त्याच्या हातात काठी होती, पायात साध्या चपला होत्या, पण मनात गणवेशाच्या स्वप्नाची जळती मशाल होती. लोक हसले, शंका घेतल्या, पण त्याने थांबायचं नाही ठरवलं.

आज जेव्हा त्याचा सत्कार झाला, तेव्हा तो पंचतारांकित सभागृहात नव्हता. तो सत्कार झाला त्याच पाळावर – जिथे स्वप्नांची पेरणी झाली होती. त्या माळरानानेच त्याच्या जिद्दीला दिशा दिली होती. आणि म्हणूनच, त्या पाळावरचा हा क्षण इतिहास ठरला. तो केवळ बिरदेवचा विजय नाही, तर संपूर्ण धनगर समाजाचा, ग्रामीण भागातल्या प्रत्येक स्वप्नाळू तरुणाचा आणि स्वप्नं पाहून ती प्रत्यक्षात उतरवणाऱ्या प्रत्येक जिद्दीचा गौरव आहे.

हा सत्कार म्हणजे केवळ अभिनंदन नाही, तर तो एक संदेश आहे –
"तुझ्या पायांत चिखल असला तरी डोकं आभाळ गाठू शकतं!"

बिरदेव आज आयपीएस अधिकारी आहे. पण तो आजही आपली मूळ ओळख विसरलेला नाही. म्हणूनच त्याचा सत्कार झाला आपल्या माणसांत, मेंढ्यांच्या पाळावर. हा क्षण आहे – इतिहास, एक नव्या अध्यायाची सुरुवात, आणि लाखो स्वप्नांना नवी प्रेरणा देणारी नवी पहाट.

बिरदेवसारख्या पिढ्या बदलणाऱ्या स्वप्नांसाठी –
मनापासून साष्टांग नमस्कार!

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 
  

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा