गवसलेलं समाधान, हरवलेलं यश.....!

गवसलेलं समाधान, हरवलेलं यश.....!

आजच्या या धावपळीच्या, स्पर्धात्मक आणि प्रगतीच्या जगात एक गोष्ट आपल्या मनात वारंवार रुंजी घालत असते."यशस्वी व्हायचं आहे." बालपणापासून आपल्याला शिकवलं जातं की यश मिळवणं हेच जीवनाचं अंतिम उद्दिष्ट आहे. उत्तम शिक्षण, प्रतिष्ठित नोकरी, भरघोस पगार आणि समाजात मान–सन्मान मिळवणं म्हणजेच यश, असं आपण गृहित धरतो.

परंतु थोडं थांबून, शांतपणे स्वतःला एक प्रश्न विचारु या या सगळ्याच्या बदल्यात आपण काय गमावत आहोत?

आपल्या यशाचा डोलारा बऱ्याचदा इतरांच्या कौतुकावर आधारलेला असतो. आपल्या कर्तृत्वामुळे इतरांना प्रभावित करणं, हेच जणू आपलं ध्येय ठरतं. पण या सगळ्यात आपण आपल्या आतल्या त्या शांत, निरागस मनाची कितपत काळजी घेतो?

“समाधान” ही अशी एक भावना आहे जी शब्दांशिवाय ही खूप काही सांगून जाते. ते डोळ्यांतून, चेहऱ्यावरून आणि मनाच्या गूढ लहरींतून प्रकट होतं. यश हे बाहेरून मिळवावं लागतं, पण समाधान हे अंतःकरणातून उमजतं. म्हणूनच, यश कितीही मोठं असलं तरी त्यात समाधान नसेल, तर त्याचं ओझं मनावर सतत जाणवत राहतं.

कधी कधी यशाच्या शर्यतीत आपण इतके गुंतून जातो की स्वतःशी संवाद साधणंच विसरतो. आपल्या खऱ्या आनंदाच्या क्षणांकडे, प्रिय माणसांकडे, आणि छोट्या स्वप्नांकडे दुर्लक्ष करतो. आणि मग एके दिवशी, यशाच्या सर्वोच्च शिखरावर पोहोचल्यावर स्वतःलाच विचारतो. “हे सगळं मिळवलं, पण आतून शांत का वाटत नाही?”

समाधान ही फार सूक्ष्म, पण अत्यंत खोल भावना आहे. ते मोठमोठ्या सन्मानांमधून मिळत नाही, तर ते मिळतं एखाद्या शांत झोपेत, आपल्या प्रियजनांच्या हास्यात, आई-वडिलांच्या डोळ्यांतील अभिमानात आणि सर्वात महत्त्वाचं स्वतःच्या मनःशांतीत.

यश म्हणजे इतर लोक आपल्याकडे कसे पाहतात; पण समाधान म्हणजे आपण स्वतःकडे कसे पाहतो. यशामुळे समाजात प्रतिष्ठा मिळते; पण समाधानामुळे मनाला आधार मिळतो. यशाच्या प्रवासात आपण अनेक लोकांना भेटतो; पण समाधानाच्या वाटेवर आपण पुन्हा पुन्हा स्वतःलाच शोधतो.

म्हणूनच “यशस्वी होण्यापेक्षा समाधानी असणं अधिक महत्त्वाचं आहे.” कारण यशाचं मोल इतरांसाठी असतं, पण समाधान ही आपल्यासाठी केवळ आपल्यासाठी असणारी अनमोल भेट असते.

आपण सर्वजण यशाच्या दिशेने वाटचाल करत असतो, पण त्या वाटेवरून चालताना स्वतःचा हात धरून समाधानाच्या दिशेने एक छोटासा प्रवास करण्याचा प्रयत्न करुया. कारण जेव्हा आपण मनापासून हसू लागतो, तेव्हा कदाचित जग आपल्याला "यशस्वी" म्हणेल, पण आपलं अंतःकरण म्हणेल "मी समाधानी आहे..."

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल

इमेज
सेवा हीच श्रद्धा — नंदू हिरालाल चौधरी यांची गोसेवेची वाटचाल जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव या लहानशा गावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात जन्मलेले मा.नंदू हिरालाल चौधरी हे नाव आज गोसेवा आणि भारतीय गोवंश संवर्धन क्षेत्रात एक आदरयुक्त प्रेरणास्त्रोत ठरले आहे. शेतकरी वडिलांच्या कष्टात वाढलेले, साधेपणात संस्कारांचे बीज घेऊन मोठे झालेले मा.चौधरी यांनी आपल्या जीवनाची दिशा लहानपणातच निश्चित केली होती. त्यांचे बालपण कष्टमय होते. घरची आर्थिक परिस्थिती सर्वसामान्य असताना ही, त्यांनी शिक्षण आणि मातापित्यांच्या कर्तव्यांमध्ये संतुलन साधले. शेतीत आई-वडिलांना मदत करत, अभ्यास करत आणि आसपासच्या सामाजिक वास्तवाचा अभ्यास करत मोठे होत असताना त्यांच्या मनात एक दृढ संकल्प निर्माण झाला."घराच्या आणि समाजाच्या उन्नतीसाठी शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही." मात्र शिक्षणाइतकाच त्यांच्या मनाचा एक कोपरा गोसेवेच्या पवित्र भावनेने व्यापलेला होता. गायीं विषयी त्यांना लहानपणापासून अपार प्रेम होते. त्यांच्या मनात गोमातेला केवळ जनावर न मानता, ती आपली माय आहे असा श्रद्धेचा भाव होता. गायत्री परिवाराचे बालवयातच लाभलेले संस्क...
अधिक वाचा

"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी यांची प्रेरणादायी वाटचाल"

इमेज
"मातीपासून दीपस्तंभापर्यंत – प्रा. डॉ. अनंत चौधरी  यांची प्रेरणादायी वाटचाल"  शेतीची माती, घामाने ओले झालेलं कपाळ आणि डोळ्यांत लपलेलं शिक्षणाचं स्वप्न ही प्रा. डॉ. अनंत लालचंद चौधरी यांची खरी ओळख. चोपडा येथील एका साध्या मध्यमवर्गीय शेतकरी कुटुंबात जन्मलेले डॉ. अनंत सर आज शिक्षणाच्या क्षेत्रात एक तेजस्वी दीपस्तंभ ठरले आहेत. घरात आर्थिक सुबत्तेपेक्षा मेहनत, शिस्त आणि मूल्यांचा वारसा मोठा होता. वडील शेतीमध्ये राबत आणि आई घरकामासह शेतीची जबाबदारी ही निभावत असे. अशा वातावरणात शिक्षणाला फारसा वाव नव्हता, पण डॉ. अनंत सरांनी लहानपणातच ठरवलं होतं."आपलं आयुष्य बदलायचं असेल तर शिक्षणाशिवाय दुसरा पर्याय नाही." आई-वडिलांच्या कामात मदत करत करतच त्यांनी आपलं शिक्षण पूर्ण केलं. अभ्यास, कष्ट आणि चिकाटी या त्रिसूत्रीवर विश्वास ठेवत त्यांनी जीवनाचा प्रवास सुरू केला. त्यांना लहानपणापासूनच शिक्षक होण्याची प्रबळ इच्छा होती. पुस्तकांची ओढ, विद्यार्थ्यांप्रती असलेली आत्मीयता आणि समाजासाठी काही तरी करण्याची प्रेरणा हे सारे गुण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात अगदी कोवळ्या वयातच रुजले ह...
अधिक वाचा

संकटांना सामोरे जाण्याची कला !

इमेज
संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरून नव्हे, तर आत्मविश्वासाने आणि धैर्याने सामोरे जाण्याची खरी कला काय आहे, हे या भावनिक आणि हृदयस्पर्शी मराठी लेखातून जाणून घ्या. संकटांना सामोरे जाण्याची कला – आत्मविश्वासाचा आणि धैर्याचा खरा परीघ मित्रांनो, आयुष्य हे एक सुंदर प्रवास आहे, पण या प्रवासात काही वळणं अशी येतात, जिथे प्रकाश क्षीण होतो, आणि अंधार गडद होतो. हीच ती वेळ असते – संकटांची. ही संकटं आपल्या क्षमतेची, धैर्याची आणि संयमाची परीक्षा घेत असतात. पण खरा कलाकार तोच असतो, जो या अंधारातसुद्धा स्वतःचं प्रकाशपथ शोधतो. आपल्यापैकी प्रत्येकजण काही ना काही संकटांचा सामना करत असतो – कुणाचं नातं तुटतं, कुणाचा व्यवसाय बुडतो, कुणी जवळचं व्यक्ती गमावतो, तर कुणाच्या मनातले स्वप्नंच कोसळतात. पण एक सत्य आहे – संकटं ही टळत नाहीत, ती स्वीकारावी लागतात. आणि त्यांना सामोरं जाण्याची कला म्हणजेच आपलं खरं सामर्थ्य. कधी-कधी संकटं आपल्याला वाकवतात, पण मोडत नाहीत... माझ्या एका ओळखीचे, शांत स्वभावाचे एक गृहस्थ होते – विनायक काका. आयुष्याच्या...
अधिक वाचा