जिवंत असताना समजून घेणे..!

जिवंत असताना समजून घेणे..!

जगात हजारो लोक एखाद्या माणसाच्या मृत्यूनंतर त्याच्यासमोर रडतात, श्रद्धांजली अर्पित करतात; पण तोच माणूस जिवंत असताना त्याच्या वेदना समजून घेणारे फारच कमी असतात. आपण मृत्यूला मोठे महत्त्व देतो, पण जिवंत असलेल्या माणसाच्या अस्तित्वाकडे दुर्लक्ष करतो. हे दुःखद वास्तव आपल्या रोजच्या आयुष्यात सहज दिसून येते. आपण कधी विचारतो का, “तू खरंच ठिक आहेस का?” किंवा “तुला काही त्रास तर नाही ना?” असे साधे प्रश्न ज्यात खरी काळजी दडलेली असते?

आपले सभोवतालचे लोक हसतात, बोलतात, उत्साही दिसतात; पण त्यांच्या हसण्या मागील वेदना, त्यांच्या शब्दांमागील प्रश्न आपण ओळखत नाही. आपण फक्त त्यांचे हसणे आणि आनंद पाहतो, परंतु त्यांचा आंतरिक वेदना पाहत नाही. अनेकदा आपल्या व्यस्त

जीवनशैलीमुळे आपण जवळच्या लोकांच्या वेदना जाणून घेण्याचा प्रयत्नच करत नाही. आणि जेव्हा तो माणूस आपल्या आयुष्यातून निघून जातो, तेव्हा आठवणींच्या नावाखाली अश्रू ओघात येतात.

जिवंत असताना आपण एकमेकांच्या वेदना समजून घेणे गरजेचे आहे. एखाद्या माणसाला त्याच्या वेदना व्यक्त करण्याची संधी देणे, त्याला ऐकणे, त्याला आधार देणे हेच खरे प्रेम आहे. हसणाऱ्याच्या हसण्यामागे किती वेदना दडलेल्या असतात, बोलणाऱ्याच्या शब्दांमध्ये किती दु:ख आणि भीती असते.हे लक्षात घेतल्याशिवाय आपण खरा माणूस होऊ शकत नाही.

आपल्या जीवनातील खरी सुंदरता फक्त स्मितात किंवा हसण्यात नाही, तर एकमेकांच्या वेदना समजून घेण्यात आहे. एखाद्या जिवंत माणसाला प्रेम, काळजी, वेळ देणे हेच खरे दान आहे. कारण एकदा तो माणूस निघून गेल्यावर फक्त आठवणी, पश्चात्ताप आणि अश्रू उरतात. आपण जेव्हा एखाद्याला जिवंत असताना समजून घेतो, त्याला प्रेम देतो, त्याच्या वेदना ऐकतो, तेव्हा आपण केवळ त्याच्या जीवनात बदल घडवत नाही,तर स्वतःच्या हृदयालाही समृद्ध करतो. 

कधी तरी वेळ काढा. आजच वेळ काढा. जिवंत असताना कुणाला समजून घ्या. त्याच्या वेदना जाणून घ्या, त्याला आधार द्या, त्याला ऐका. थोडासा प्रेमाचा स्पर्श, थोडासा शब्द, थोडासा वेळ हीच खरी जादू आहे जी एखाद्या माणसाचे जीवन बदलू शकते.

माणूस निघून गेला की फक्त आठवणींचे चित्र राहते, आणि त्यावर पाणी भरून पश्चात्ताप फक्त हृदयाला दुखावतो. म्हणून जिवंत असलेल्या माणसाला समजून घेणे, त्याच्या अस्तित्वाचा आदर करणे, त्याच्याशी खरेपणाने संवाद साधणे याच्यात खरी माणुसकी आहे.

जिवंत असताना प्रेम द्या, जिवंत असताना समजून घ्या, कारण एकदा गेला की फक्त पश्चात्ताप उरतो आणि हृदय फक्त हसणाऱ्याच्या आठवणींमध्ये हरवते. जीवनातील खरी किमया ही दुसऱ्यांच्या वेदना जाणून घेण्यात, त्यांचा आधार बनण्यात आणि त्यांना वेळ देण्यात आहे.

© दीपक पवार (संपादक) खान्देश माझा